امید
📖
آخرین دل نوشته ها
راز دل(غزلیات جوان)
راز ِ دل را به که گویمْ منِ جانانه پرستْ
آنْ سخنها که فقطْ در حرَمِ رازِ تو هستْ
برده الماسِ دوچِشْمِتْ دلِ شیدایِ مرا
من به چِشْمانِ خُمارتْ شدهام عاشقُومَسْتْ
روزوشبْ خورده دلمْ حسرتِ دیدار ِ تو را
در درونمْ غمِ هجرانِ تو آتَش زَدِه اَسْتْ
در حَریمِتْ نَگُذاری قدممْ را بِنِهَمْ
کاش میشُدْ که حَریمِتْ به طریقی بِشِکَسْتْ
حرفِ دل ماند و نگفتمْ غم واَسْرارِ دلمْ
یار درلَحْظِه ی وَصْلَتْ درِ مِیخانهْ بِبَسْت
هر زمان کرده صدا اسم تو بیچاره جوان
رفته ای همچوغزالی که بپا خواست وجست
کاش
كاش
"كاش كه همسايه ي ما ميشدي" همدم وهمخانه ي ما ميشدي
كاش تو بي نام ونشان ميشدي ازهمه عشاق نهان ميشدي
كاش تو خورشيد جهان ميشدي نوردل وچشم جوان ميشدي
كاش تو دردانه ي ما ميشدي سوسن گلخانه ي ما ميشدي
كاش تو همراز دلم ميشدي دلبروطناز دلم ميشدي
كاش حبيب دل ما ميشدي جان وطبيب دل ما ميشدي
كاش تو از آن جوان ميشدي دلبر و جانانه ي جان ميشدي
كاش كه تاج سر ما ميشدي پادشه وسرور ما ميشدي
كاش كه تو همدل ما ميشدي مرهم زخم دل ما ميشدي
عاشق
عاشق
من همان عاشق دلباخته ي دربه درم كه به دنبال گلي سرونگون در سفرم
مي روم منت چشمان خيالم بكشم تا به آن قامت طناز نگارم نگرم
هر كجا مي روم آنجا رخ نازت بينم ار نبينم رخ زيباي تو را مي ميرم
هر زمان ياد تو از فكر و خيالم برود دان عزيزم كه همان روز شود خاك سرم
هر زمان وعده ي ديدار تو آيد يادم شوق ديدار تو آتش بزند در جگرم
تا بسازم عسلي از لب لعلت گل من شهد لب هاي تو را با خور و بوسم ببرم
از دو چشمان توگر دور شوم سرورمن سربه پا درغم هجران تو من جامه درم
جزخماري نشده است عايد چشمان جوان
ميگساري وخماري شده است دردسرم
عاشق
من همان عاشق دلباخته ي دربه درم كه به دنبال گلي سرونگون در سفرم
مي روم منت چشمان خيالم بكشم تا به آن قامت طناز نگارم نگرم
هر كجا مي روم آنجا رخ نازت بينم ار نبينم رخ زيباي تو را مي ميرم
هر زمان ياد تو از فكر و خيالم برود دان عزيزم كه همان روز شود خاك سرم
هر زمان وعده ي ديدار تو آيد يادم شوق ديدار تو آتش بزند در جگرم
تا بسازم عسلي از لب لعلت گل من شهد لب هاي تو را با خور و بوسم ببرم
از دو چشمان توگر دور شوم سرورمن سربه پا درغم هجران تو من جامه درم
جزخماري نشده است عايد چشمان جوان
ميگساري وخماري شده است دردسرم
فانوس
فانوس
شب تا به سحر بر سر روياي توام لب تشنه ي درياي مي و ناي توام
هنگام غروبي لب درياي خيال درساحل غم محو تماشاي توام
من غرق تماشاي سراپاي توام واز شيفتگان رخ زيباي توام
در حسرت ديدار تو شب تا به سحر در گوشه ي ميخانه به روياي توام
من در شب هجران تو فانوس بدست دنبال نشان و اثر پاي توام
بس کن توجوان این همه بیدادوفغان
یک کلمه بگوعاشق شیدای توام
فانوس
شب تا به سحر بر سر روياي توام لب تشنه ي درياي مي و ناي توام
هنگام غروبي لب درياي خيال درساحل غم محو تماشاي توام
من غرق تماشاي سراپاي توام واز شيفتگان رخ زيباي توام
در حسرت ديدار تو شب تا به سحر در گوشه ي ميخانه به روياي توام
من در شب هجران تو فانوس بدست دنبال نشان و اثر پاي توام
بس کن توجوان این همه بیدادوفغان
یک کلمه بگوعاشق شیدای توام
تفال
تفال
كنم هرآنچه تو گويي كه يار من باشي اگرچه در پي بستن به دار من باشي
تفالي زدم از عمق دل به حافظ تا ببينم اين كه شود گلعذار من باشي
"درآن چمن كه بتان دست عاشقان گيرند گرت زدست برآيد نگار من باشي"
توجهي بنما بر جناب حافظ تا تونيز لطف نمايي كه يار من باشي
ز وصف روي تو شعري سروده ام جانا كه گر روم زميان شاهكار من باشي
تورا به خال جمالت قسم مرا در ياب مگر چه مي شود ار غمگسار من باشي
بيا به يا د دلم با جمال نيكويت كه تا به قاب دلم يادگار من باشي
عذاب قبر نباشد براي من جانا اگر تو فاتحه خوان مزار من باشي
نمي كنم به كسي فاش نام ماهت را به آن زمان كه غزالي كنار من باشي
براي شكرگزاري جوان همين بس كه
مجاز بودن چشم انتظار من باشي
تفال
كنم هرآنچه تو گويي كه يار من باشي اگرچه در پي بستن به دار من باشي
تفالي زدم از عمق دل به حافظ تا ببينم اين كه شود گلعذار من باشي
"درآن چمن كه بتان دست عاشقان گيرند گرت زدست برآيد نگار من باشي"
توجهي بنما بر جناب حافظ تا تونيز لطف نمايي كه يار من باشي
ز وصف روي تو شعري سروده ام جانا كه گر روم زميان شاهكار من باشي
تورا به خال جمالت قسم مرا در ياب مگر چه مي شود ار غمگسار من باشي
بيا به يا د دلم با جمال نيكويت كه تا به قاب دلم يادگار من باشي
عذاب قبر نباشد براي من جانا اگر تو فاتحه خوان مزار من باشي
نمي كنم به كسي فاش نام ماهت را به آن زمان كه غزالي كنار من باشي
براي شكرگزاري جوان همين بس كه
مجاز بودن چشم انتظار من باشي
قفس
قفس
بجز از عشق تو دردل هوسي ديگر نيست دردرون دل من جزتو كسي ديگر نيست
مرغ بيتاب دلم رابجز از عشق نگار هوس دانه ي دام وقفسي ديگر نيست
تا كه دلگرمي دنياي مرا بس باشد جز دماي نفس تو نفسي ديگر نيست
زجفا كاري تو رو به خدا آوردم چون كه جز محضراودادرسي ديگر نيست
بجزازعشق تووتوسن وارابه ي آن در خيال سر من دسترسي ديگر نيست
بجز از برق نگاه توبراين زخم جوان
التيام دگري دست كسي ديگر نيست
قفس
بجز از عشق تو دردل هوسي ديگر نيست دردرون دل من جزتو كسي ديگر نيست
مرغ بيتاب دلم رابجز از عشق نگار هوس دانه ي دام وقفسي ديگر نيست
تا كه دلگرمي دنياي مرا بس باشد جز دماي نفس تو نفسي ديگر نيست
زجفا كاري تو رو به خدا آوردم چون كه جز محضراودادرسي ديگر نيست
بجزازعشق تووتوسن وارابه ي آن در خيال سر من دسترسي ديگر نيست
بجز از برق نگاه توبراين زخم جوان
التيام دگري دست كسي ديگر نيست